KARDEŞ SİTE

KARDEŞ SİTE
www.n-f-k.com, ülkemizin 20. yüzyılda yetiştirdiği en büyük sanat, fikir ve aksiyon adamlarından olan Merhum Üstad Necip Fazıl Kısakürek anısına yayın yapmaktadır.
Ana sayfamızdaki linkler vasıtasıyla Üstad’ın fotoğraflarına, kısa bir biyografisine, hakkındaki dosya arşivimize, şiirlerine, kaleme aldığı bazı yazılarına, hakkında yazılanlara ve fikirlerinin, kişiliğinin, aksiyonunun, hayatının, eserlerinin etrafında paylaşım ve tartışmaların yapıldığı forumumuza ulaşabilirsiniz.
Umarız ki bu çalışmamız, yeterince anlaşılmamış olan bu dahi fikir ve sanat adamının hakkıyla idrak edilmesinde bir nebze de olsa katkı sahibi olur.

Yarın elbet bizim, elbet bizimdir;

Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir!..

**********************************

YENİ RECEP ŞARKISI

Recebim,
Sana fikir vereceğim!

Almazsan
Kamutaya gideceğim!

Geç yiğidim, sana güven oyu vermek kimin haddi?
Asıl senden bu milletin bir itimad talebi var.

Yüzün asık diye çatma şu zavallı İstanbula!
Ne söylesin, söyleyemez, bir kupkuru edebi var.

7 Eylül kararları bize bir yurt getirdi ki,
Gümrüğünde yarar mal yok, denizinde şilebi var.

Maarifin nesi eksik, Hasan Ali Yücel’e sor:
Foliberjer revüsünden daha baskın mektebi var.

Ce. Ha. Pe’den öğrenelim muamele ne demektir?
Her bucakta baş baş insan alır satar celebi var.

Rakısiyle sıtmasiyle ne mesuttur, Anadolu!
Bir sabırlı yüreciği, bir de gamsız merkebi var.

Tek taraflı ispatlarla geçtiyse de yirmi beş yıl,
Bu günlerin arşınına, yarınların Halebi var.

Devrimizin erlikte pek, peklikte er Recebi var;
Esrarını sızdırmıyor henüz amma sebebi var.

Ne liberal, ne komünist, ne müslüman, hepsine zıd;
Zahir onun, her mezhebin dışında bir mezhebi var.

Bir hatada, herkes kabul edenedek ısrar eder,
Taşı suda yüzdürecek pek sebatkâr meşrebi var.
(1947)

Üstaddan Gençliğe Hitabe

Bir gençlik, bir gençlik, bir gençlik…
“Zaman bendedir ve mekan bana emanettir!” şuurunda bir gençlik…
Devlet ve milletinin 7 asırlık hayatında dört devre…
Birincisi iki buçuk asır… Aşk, vecd, fetih ve hakimiyet…
İkincisi üç asır… Kaba softa ve ham yobaz elinde sefalet ve hezimet…
üçüncüsü bir asır… Allahın, Kur’an’ında “belhümadal – hayvandan aşağı” dediği cüce taklitçilere ve batı dünyasına esaret… Ya dördüncüsü ?…
Son yarım asır!.. İşgal ordularının bile yapamayacağı bir cinayetle, madde planında kurtarıldıktan sonra ruh planında ebedi helake mahkumiyet…
İşte tarihinde böyle dört devre bulunduğunu gören… Bunları, yükseltici aşk, süründürücü satıhçılık, çürütücü taklitçilik ve öldürücü küfür diye yaftalayan ve şimdi, evet şimdi…
Beşinci devrenin kapısı önünde nur infilakı yeni bir şafak fışkırışını gözleyen bir gençlik…
Gökleri çökertecek ve son moda kurbağa diliyle bütün “dikey”leri “yatay” hale getirecek bir çığlık kopararak “mukaddes emaneti ne yaptınız?” diye meydan yerine çıkacağı günü kollayan bir gençlik…
Dininin, dilinin beyninin, ilminin, ırzının,evinin, kininin, kalbinin davacısı bir gençlik…
Halka değil, Hakka inanan, meclisinin duvarında “Hakimiyet Hakkındır” düsturuna hasret çeken, gerçek adaleti bu inanışta bulan ve halis hürriyeti Hakka kölelikte bilen bir gençlik…
Emekçiye “Benim sana acıdığım ve seni koruduğum kadar sen kendine acıyamaz, kendini koruyamazsın.! Ama sen de, zulüm gördüğün iddiasıyla, kendi kendine hakkı ezmekte ve en zalim patronlardan daha zalim istismarcılara yakanı kaptırmakta başı boş bırakılamazsın!” diyecek…
Kapitaliste ise “Allah buyruğunu ve Resul emrini kalbinin ve kasanın kapısına kazımadıkça serbest nefes bile alamazsın!” ihtarını edecek…Kökü ezelde ve dalı ebedde bir sistemin, aşkına,vecdine, diyalektiğine, estetiğine, irfanına, idrakine sahip bir gençlik…
Bir buçuk asırdır türlü buhranlar içinde yanıp kavrulan ve bunca keşfine rağmen başını yarasalar gibi taştan taşa çalarak kurtuluşunu arayan batı adamının bulamadığı, Türk’ün de yine bir buçuk asırdır işte bu hasta batı adamında bulduğunu sandığı şeyi, o mübarek oluş sırrını, her sistem ve mezhebe ortada ne kadar illet varsa devasının ve ne kadar cennet hayali varsa hakikatinin, İslamda olduğunu gösterecek ve bu tavırla yurduna, İslam alemine ve bütüıı insanlığa model teşkil edecek bir gençlik…
“Kim var?” diye seslenilince, sağına ve soluna bakmadan fert fert “ben varım!” cevabını verici, her ferdi “benim olmadığım yerde kimse yoktur!” fikrini besleyici bir dava ahlakına kaynak bir gençlik…
Can taşıma liyakatini, canların canı uğrunda can vermeyi cana minnetsayacak kadar gözü kara ve o nispette usule, stratejiye uygun bir gençlik…
Büyük bir tasavvuf adamının benzetişiyle zifiri karanlıkta, ak sütün içindeki ak kılı farkedecek kadar gözü keskin; ve gerçek kahramanlık madeniyle sahtesini ayırdetmekte kuyumcu ustası bir gençlik…
Bugün komik üniversitesi, hokkabaz profesörü, yalancı ders kitabı, demagog politikacısı,çıkartma kağıdı şehri, muzahrafat kanalı sokağı, takma diş fabrikası, fuhuş albümü gazetesi,mümin zindanı mabedi, temeli yıkık ailesi, hasılı kendisini yetiştirecek bütün cemiyet müesseselerinden aldağı zehirli tesiri üzerinden atabilecek, kendi öz talim ve terbiyesine memur vasıtalara kadar nefsini koruyabilecek, destanlık bir meydan savaşı içinde ve bu savaşı mutlaka kazanmakla vazifeli bir gençlik…
Annesi, babası, ninesi ve dedesi de içinde olsa, gelmiş ve geçmiş bütün eski mümin nesillerden hiçbirini beğenmeyecek, onlara “siz güneşi ceplerinizde kaybetmiş marka müslümanlarısınız !Gerçek müslüman olsaydınız bu hallerden hiçbiri başımıza gelmezdi!” diyecek ve gerçek müslümanlığın “nasıl” ını ve “ne idüğü” nü her haliyle gösterecek bir gençlik…
Tek cümleyle, Allahın, kainatı yüzü suyu ,hürmetine yarattığı Sevgilisinin fezayı bütün yıldızlariyle manto gibi saran mukaddes eteğine tutunacak, ve O’ndan başka hiçbir tutamak,dayanak, sığınak tanımayacak ve O’nun düşman larını ancak kubur farelerine layık bir muameleye tabi tutacak bir gençlik…
İşte bu gençliği, bu gençliğin ilk filizlerini karşımda görüyorum.şekillenmesi,billurlaşması için 30 küsur yıldır, devrimbazlık kodamanların viski çektiği kamış borularla kalemime ciğerimden kan çekerek yırtındığım, paralandığım ve zindanlarda süründüğüm bu gençlik karşısında, uykusuz, susuz, ekmeksiz, başımı secdeye mıhlayıp bir ömür Allaha hamd etme makamındayım. Genç adam! Bundan böyle senden beklediğim şudur: Tabutumu öz ellerinle musalla taşına koyarken, Anadolu kıtası büyüklüğündeki dava taşını da gediğine koymayı unutma ve bunu tek vasiyetim bil!

Allahın selamı üzerine oIsun…

Surda bir gedik açtık; mukaddes mi mukaddes!
Ey kahbe rüzgar, artık ne yandan esersen es!.

Necip Fazıl KISAKüREK

Mümin İle Kafir Filmi

Üstad Necip Fazıl’ın şaheserlerinden biri olan Mümin ile Kafir

Sinema sanatının, cümlelere daha da bir mana kazandıran sesi, her bir karesi; Üstadımızın: “Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar / Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar” dediği İstanbul’un mekanlarıyla süslü, bu özellikleriyle ruhumuza daha da bir nüfuz edecek olan bu kitabın sese ve görüntüye hakim olmasıyla oluşturulan başarılı bir film.

Kafirin beyninin her noktasını paslı bir iğne gibi delen sorular, sorular, sorular ve her sorunun her zaman için hiç eskimeyen, pörsümeyen, solmayan cevapları…

Bütün Düşünceler ve İdeolojiler tek mevsimliktir, vesselam,
Zaman ve Mekan üstü tek Rejim: İslam !

İyi seyirler.

www.n-f-k.com ‘dan alınmıştır!

http://rapidshare.com/files/35332129/muemin_ile_kafir.part01.rar

http://rapidshare.com/files/35424352/muemin_ile_kafir.part02.rar

http://rapidshare.com/files/35504323/muemin_ile_kafir.part03.rar

http://rapidshare.com/files/35518176/muemin_ile_kafir.part04.rar

http://rapidshare.com/files/35539895/muemin_ile_kafir.part05.rar

http://rapidshare.com/files/35613666/muemin_ile_kafir.part06.rar

http://rapidshare.com/files/35692993/muemin_ile_kafir.part07.rar

http://rapidshare.com/files/35709359/muemin_ile_kafir.part08.rar

http://rapidshare.com/files/35885219/muemin_ile_kafir.part09.rar

http://rapidshare.com/files/36259150/muemin_ile_kafir.part10.rar

http://rapidshare.com/files/36294936/muemin_ile_kafir.part11.rar

http://rapidshare.com/files/36314159/muemin_ile_kafir.part12.rar

http://rapidshare.com/files/36335121/muemin_ile_kafir.part13.rar

http://rapidshare.com/files/36439016/muemin_ile_kafir.part14.rar

http://rapidshare.com/files/36450060/muemin_ile_kafir.part15.rar

http://rapidshare.com/files/35397954/muemin_ile_kafir.part16.rar

Necip Fazıl Kısakürek Kitapları (25 Adet)

Necip Fazıl’ın 25 e-kitabını aşağıdan indirebilirsiniz. Kitapların hepsi birbirinden kıymetli olmakla birlikte, bilhassa Vatan Haini değil, Büyük Vatan Dostu Vahidüddin isimli kitap, hâlâ yasaklı olması, basılmaması hasebiyle daha da kıymetli vaziyette. Kitapların bazılarında tarama hataları mevcuttur. Kitapların çoğu www.n-f-k.com ‘dan alınmıştır. Hayırlı okumalar.

(Dosyayı indirdikten sonra açmak için bilgisayarınızda WinRar programının kurulu olması gerekmektedir. Eğer bilgisayarınızda bu program yoksa buraya tıklayıp indirip kurabilirsiniz. Dosyayı açtıktan sonra da kitapları okumak için Adobe Reader programı lazım, bu program da yoksa buraya tıklayıp indirip kuramanız gerekiyor.)

Bulunan kitaplar şunlardır:1- Çile
2- Aynadaki Yalan
3- Bâbıâli
4- Batı Tefekkürü ve İslam Tasavvufu
5- Bir Adam Yaratmak
6- Çöle İnen Nur
7- Doğru Yolun Sapık Kolları
8- Dünya Bir İnkilap Bekliyor
9- Esselam
10- İbrahim Ethem
11- İdeolocya Örgüsü
12- İhtilal
13- Moskof
14- O ve Ben
15- Peygamber Halkası
16- Rapor – Cilt / I
15- Rapor – Cilt / II
16- Reis Bey ve Parmaksız Salih
17- Reşahat Şeyh Safi
18- Son Devrin Din Mazlumları
19- Tarih Boyunca Büyük Mazlumlar
20- Vatan Haini değil Büyük Vatan Dostu Vahidüddin Han
21- Yeniçeri
22- Tasavvuf BAhçeleri
23- Ulu Hakan 2. Abdulhamid Han
24- Vecdimin Penceresinden
25- Tanrı Kulundan Dinlediklerim

İndir : http://uploaded.to/?id=xro7oh

Şarkımız

Şarkımız

Kırılır da bir gün bütün dişliler,
Döner şanlı şanlı çarkımız bizim.
Gökten bir el yaşlı gözleri siler,
Şenlenir evimiz, barkımız bizim.

Yokuşlar kaybolur, çıkarız düze,
Kavuşuruz sonu gelmez gündüze,
Sapan taşlarının yanında füze,
Başka âlemlerle farkımız bizim.

Kurtulur dil, tarih, ahlak ve iman;
Görürler, nasılmış, neymiş kahraman!
Yer ve gök su vermem dediği zaman,
Her tarlayı sular arkımız bizim.

Gideriz, nur yolu izde gideriz,
Taş bağırda, sular dizde, gideriz,
Bir gün akşam olur, biz de gideriz,
Kalır dudaklarda şarkımız bizim…

Üstadımızın bu şiirinde, kurtuluş bestesinin cana can katan nağmelerini dinliyor ve nâr-ı vuslat ile bir kez daha yanarak, büyük dava ve davanın son noktasına ulaşma çabası adına ruhumuza ateşten bir teşvik kamçısı yiyoruz.

Bu şiir ruhta öyle bir tad ve iz bırakıyor, muhayyilede öyle bir temaşayı seyrettiriyor ki, hem bir anda umudun ve rahatlamanın zirvesine ışınlanıyoruz hem de henüz ulaşılamayan, dış çizgileri ve iç nakışlarına kadar hakikatin keyfiyet zincirleriyle örülü bu madde ve mana âlemine duyulan özlem kat kat artıyor, körükleniyor. Ve vatanından koparılan boynu bükük ney’in hicran acısıyla âh-u zar eylemesine eş bir tablo ortaya çıkıyor.

Ferd ve cemiyet planında her çizgiye kendini monte etmiş küfür illetinin çarkları kırılacak ve ardından yaşanmaya değer hayatın billurdan çarkları mücerret ve müşahhas sahada şanlı şanlı dönmeye başlayacak…

Allah’ın bereketi, ikramı ve ihsanı beşeriyet üzerine bir rahmet olarak yağacak ve acı çeken yüreklerin gözlerden akan kanlı yaşları bu rahmet damlaları ile temizlenecek, silinecek…

Zulüm ikliminin mihnetli yokuşları kaybolacak, meşakkat denizleri kuruyacak ve çıkılan düzlükte hiç tükenmeyen, sonu gelmez gündüze kavuşulacak. Bu gündüze kavuşana kadar da ruh ve mana dünyamızın azameti ile çepeçevre kuşatılmış olan elimizdeki sapan, ruhsuz ve imansız, sadece müşahhas planda kendine yer edinebilen münkir bir füzenin yanında, ruh âleminin madde âlemine üstünlüğünü remz edecek.

Sahte kahramanların kurduğu sahte dil, tarih, ahlak ve iman mukallitliğinden kurtulacak, bunların hakikisi bir kahraman gibi ruhları fethedecek ve en büyük kuraklıkta dahi her taraf bu hakikat suyu ile beslenecek, sulanacak…

Ve sonsuzluk kervanının hiç silinmeyen nur yolu izinde, taş bağırda, sular dizde, gideriz… Bizim de ömür güneşimiz batmaya başlar, akşam olur, biz de gideriz ve kalır dudaklarda, gönüllerde, fikirlerde, topyekun ferd ve cemiyetin en ince noktasına kadar bizim şarkımız, davamız, aksiyon rüzgarımız.. Ve mukaddes emaneti size emanet eder de gideriz…

www.n-f-k.com

Yeni

YENİ

Tohum çatlar da bilmem, kafa nasıl çatlamaz?
Yeni odur ki, solmaz, pörsümez, bayatlamaz.

Tohmun çatlamasıyla birlikte; yeni bir hayatın kıvılcımı, taze bir fidanın büyüyüşü, tohumun asıl varması gereken gayesi, ufuk iklimi olan meyveye varışı için elzem olan adımın atılışı zuhur etmektedir. Tohum çatlamaya mecburdur ki, içinde kökleri, dalları, gövdesi ve meyveleriyle birlikte sakladığı koca bir ağaca hayat yolunu açmış olsun. Bu çatlayış ve patlayış bir yok oluşun, kayboluşun, hayat sahnesinden silinişin fiiliyatı değil; doğuşun, hayat buluşun ve tohumun aslî gayesine erişinin en önemli basamağıdır. Tohum çatlamadan ağacın ağaç olması için elzem olan filizlenme tahakkuk edemez, yani çatlamayan tohum işe yaramaz, oluş gayesine eremez. Bir nebat için ettiğimiz bu kelamlar, ulvî gayeler peşinde koşmaya, ruhuna nakşedilen sonsuzluğa varma cehdinin hasretiyle yanmaya, madde ötesini kurcalamaya, beyin kanaması, ruh yırtılması ve fikir çilesi ile kendini bulmaya namzet olan insan için ne şekilde, hangi amaçla ve nasıl vuku bulacaktır? Bir nebat bile gayesine ulaşmak için tohumunu çatlatmaya mecbur ise, bir tohumun sadece tek bir ağacı içinde saklamasına nispetle, içinde milyonlarca ağacın tohumunu ihtiva eden ruh ve onun bedendeki müşahhas zemini olan kafa, çatlamadan, patlamadan hangi amacına ulaşabilir, hangi muvaffakiyete erebilir ve eşref-i mahlukat olmak mahiyetine kavuşabilir?..

İnsan ki, Allah’ın ona verdiği ruhî melekeler, manevi cihetler, imanî iklimler içinde kendini metafizik toprakların derinine gömerek ruhunu ve kafasını pişirdikten, maneviyat gıdası ile besledikten sonra çatlama kertesine ulaşacağı ve bu çatlamanın ardından ferd ve cemiyet sahasına köklerini salarak terakki edeceği ve aynı anda da ettireceği, meyvesini vereceği için; çatlamayan ve çatlatılmayan bir kafa, toprağa atılmadan bir köşede saklanan ve hiçbir işe yaramayan zavallı bir tohum olmak yolundadır. Hâlbuki tohumun da, kafanın da gayesi bir köşede saklanmak, hiçbir işe yaramamak değil, içinde saklı olan ve aslını teşkil eden muhtevaya ulaşmaktır.

Batı adamı da bir şekilde metafizik ürpertiler ile boğulmuş, boğuşmuş, varoluş sırrını aramış, insanın ve kâinatın hakikatine ulaşma cehdiyle kafasını çatlatmıştır. Lakin kafa tohumlarını attıkları toprak hakiki çatlamaya, filizlenmeye ve safiyane meyveye ulaştıracak mahiyete malik olmadığı için, bu kafa çatlayışları kendilerini heder etmekten başka bir işe yaramamış ve Batı’nın cins kafaları heba olup gitmiştir. Batı’nın hatası, eksik noktası ne idi? En sade ifadeyle solmayan, pörsümeyen, bayatlamayan tek sistem olan İslam’dan mahrum olması… Yeni olan ve her daim yeni kalacak olan İslam, insana ait olan her şeyi en ince noktasına kadar belirleyen, çizen, inşa eden ve kurallarıyla her şeyin ölçüsünü veren yapısıyla, sonu ebedî saadete ulaşacak olan çatlamanın da hakikatini göstermektedir. İslam’ı rehber edinmeden gerçekleşen kafa çatlamaları bu ifadenin hastalık belirten manasını tam olarak kendi içinde barındırmakta ve İslam’dan mahrum olan kafaların sonu içinden filiz çıkamayan çatlak kafaların hezimeti ile sonlanmakta. Batı’da olduğu kadar kendi içimizde de böyle tiplerin görünmüş olması, yılların hastalığı olan İslam’dan kopuşun tecessümleri halinde kendilerini göstermektedir. (Bakınız: Sait Faik)
( Ferdî sahayı aşarak topyekûn cemiyeti kucaklayan ulvî bir gayeye odaklanan kafaların ve ruhların maddî dünyayı bile tasarruf altına alabilecek keyfiyete ulaştıkları çatlama noktasının için ayrıca bakınız: Tohum )

www.n-f-k.com

GÖREM

GÖREM

Arkan yıkıntıdır, önün uçurum,
Bir kurtuluş yolu sağla da görem!
Güneşi heybeye tıkan bir durum;
Haydi, bir sebebe bağla da görem!

İlim köle, kanun mahpus, düşünce iğdiş;
Yokluğa üç adım kala bir gidiş!..
Ne çıkar sıkılmış otuziki diş?
Şöyle yüksek sesle ağla da görem!

Bir insan ki, arka tarafı yıkıntı, ön ciheti uçurum. İlerlemesi elzem, lakin uçurun izin vermiyor. Geriye dönüp baksa, yıkıntı ve yıkıntının üzerini kaplamış toz ve dumandan hiç bir şey göremiyor. Sebep nedir?

Her milletin menfi ya da müspet hadiselerle dolu bir tarihi vardır. O tarihin içinde inancıyla, örfüyle, lisanıyla, edebiyatıyla, topyekûn kültürüyle muazzam buudda bir tarihî miras saklıdır ve bu miras yeni gelen nesle devredilmekte, yeni nesil o kültür ve hakikatler çerçevesinde ve değerler üzerinde kendini inşa etmekte, tarihine sahip çıkmakla birlikte geleceğini de tarihin ışığında bina etmektedir. Bu durumda cihan imarını, intizamını muvaffakiyetle teşekkül eden insanların yazdığı tarih bizde yapıldığı gibi inkâr ediliyorsa, inkâr edilen sadece kuru bir tarih değil, inanç, ahlak, kültür ile birlikte madde ve manada kalkınmak için elzem olan ruh kökü sıyrılıp atılıyor demektir. Kök olmadan ne dal ne yaprak ne de meyve hayat bulabilir. Ruh kökümüzden koptuğumuzdan beri, hiçbir sahada meyve veremeyişimizin en önemli müsebbibi bu olsa gerektir. İçte ve dışta yaşadığımız olayların tarihle bağlantısını sıhhatli bir örgüyle kurduğumuzda, bugünümüzün ve geleceğimizin tenvir edildiğine şahid olmakla birlikte, Üstadın şiirinin ilk kıtasında menfilikleri sıraladıktan sonra “bir sebebe bağla” diyerek tarihi sebepleri muhasebeye davet edişine de mukabelede bulunulmuş olacaktır.

Şiirin ikinci kıtasında da okuduğumuz gibi, tarihimiz, mazimiz hakiki manada bir ilim ve irfan ocağı, bir ışık, bir medeniyet, kültür, gerçek bir hazine iken, onu bir güneşi heybeye tıkar gibi mahzene kapatınca, ilim köle, kanun mahpus, düşünce iğdiş olmaktan başka yol bulamamıştır bu hâlde de bulması da imkân ve ihtimaller dâhilinde değildir. Bu gidiş bizi götürse götürse yokluğa götürmekte, hatta o yokluğa ulaşmaya üç adım kalmış vaziyetteyiz. Hal böyleyken Üstadın dediği gibi, otuz üç diş de sıkılsa, yüksek sesle de ağlansa, görüp göreceğimiz durum bunlardan ibarettir.

Nasıl ki hak gelince bâtıl zail olur, hak gidince de bâtıl gelir. Bu gerçeğin tezahürünü Üstadın şahane dizelerinde de görmek ve idrak etmek mümkün. Bütün bu çöküntüler arasında mazisini ve ona perçinli olarak da kendini arayan bizler, yıkıntıların temizlenmesi ve hakiki mimarinin inşasına talibiz. Her kemalin sonu zeval olduğu gibi, zevalin de sonu gelip yeniden kemal zeminine çıkmak cehdi içerisinde olmak, olanların yanında bulunmak, dolayısı ile içinde bulunacağımız cenahı belirlemek ve hayatımızı ona göre nakışlandırmak, şu halde üzerimize düşen en ehemmiyetli vazifelerdendir.

www.n-f-k.com

Devrim

Devrim

Devrim odur ki, kalbten fâniliği devirsin;

Yaşamaktan murad ne, hesabını bildirsin!..

İnsan bu dünyaya geçici olarak gönderilmiştir ve dünya gibi dünyaya ait olan bütün sevgiler de fânidir. Sevgi mefhumunun bir nevi evi olan kalp, insanın gönderildiği bu imtihan dünyasında ya masivayı yahut mâverâyı ihata edecek bir şekle bürünmekte, kalpte ya Allah sevgisi yahut dünya sevgisi kendine yer edinmektedir. Kalpte iki sevginin bir anda barınamayacağı gerçeği ile birlikte, eğer ki beşer, fâni olan dünyayı kalbine nakış nakış işlemişse, billûr kıvamında olması gereken o ulvî sarayı dünyanın madeniyle inşa etmişse, o kalp, devrilmesi, yıkılması artık hayatî ehemmiyet taşıyan bir yapıyı taşıyor demektir. İnsan için her zaman yıkmak değil; yapmak, inşa etmek kıymetli ve ilk adımda öne çıkan faaliyet iken, bahis mevzuu olan iş, kalbin fâni olanı bâtınına yerleştirmesi olunca, yıkmak, yakmak, yok etmek, devirmek, silip atmak menfi değil, müspet bir hamle olarak karşımıza çıkmaktadır. Nefs, dünyanın zehirden farkı olmayan ancak en revnak renklerle süslü olduğu için güzel gibi görünen fânilikleri içinde gark olmak isterken, eğer insanoğlu, devrilmesi gereken bir yapının kalbinde hayat bulduğunu idrak edemediyse, kendini tanrı olarak ilan eden Nemrutlardan, Firavunlardan, gözünü dünya hırsı bürümüş ve bu uğurda her türlü bataklıkta yüzmekten, her çeşit deni ve şeni karakteri sergilemekten hicap duymayan belhüm adaller türemektedir.

İçinde yaşadığımız evi bir fiske yahut bir tekme darbesiyle yıkamayacağımız gibi, kalbe yerleşen fânilik sarayını da üfürük nev’inden olan, dokusuna mistik çizgiler çeken, insanın mâverâya duyduğu merakı gıdıklayan türden beşer elinden çıkma inançlar tesirli olamayacak ve temeli ile beraber topyekun yıkmak istediğimiz eve tekme atmak kadar bile devirme namına fayda gösteremeyecektir. O halde yapılacak iş nedir? Kalpte hükümetini kuran fânilik iktidarını hangi sultan devirecek, o kalbi hangi padişah fethedecek ve o kalbin iktidarını eline alarak en ulvî şekilde yeniden kim inşa edecek? Üstadımızın tüm bu suallerin cevabını ihtiva eden nefis şiirinde de gördüğümüz ve anladığımız gibi, kalpten fâniliği devirecek, yaşamaktan muradın ne olduğunu bildirecek ve tüm bunların hesabını verecek olan tek bir dindir: İslam! İslam, kalplerdeki fâni dünyanın sevgisini usta bir cerrahın kanserli dokuyu çıkarıp atması gibi atmakta, zehirden kurtulan kalpler felâha ermekte, mutmain olmakta ve yaşam gayesinin, dünyaya gönderiliş amacının farkına varan insan, tek bir murada odaklanmakta… Benim yaşamaktan muradım nedir? Muradın idrak edilmesi için atılacak ilk adım da hiç şüphesiz insanın kendi kendine bu suali yöneltmesinde ve bu sualle birlikte insana dair bütün suallarin cevabını veren, ezel kadar eski, ebed kadar yeni davanın gıdasını sadece ve sadece İslam’da bulması…

www.n-f-k.com

MODEL

MODEL

Hani o müslüman ki, her güzele bedeldir;
İnsan defilesinde eskimez tek modeldir.

İnsan… Kelâmıyla, davranışlarıyla, fikirleri ve hisleriyle diğer canlılardan müstesna bir yere sahip olan ve bu mazhariyete devamlı olarak içinde kötülük ateşini yakan ve zehirli okları ile kalbi ve ruhu muhasara altına alan nefse ve şeytana müteveccih sergilediği müdafaa neticesinde eren insan… İnsandaki her güzellik bu iki menfi kaynaktan beslenmekten kendini kurtarması ile teşekkül etmekte ve her güzele bedel olan insan tipi ancak o vakit hayat bulmaktadır cihan üzerinde.

Müşahhas nevinden olan her türlü sahanın unsurları hudutlu iken, mücerret ve ona bağlı bütün mefhumların künhüne erişte devamlı olarak aşılması gereken bir hudut karşımıza çıkmakta, tam ulaştık derken öteleri perdeleyen bir katman daha kendini göstermekte ve gayesi ötelerin ötesine, verâların verâsına varmak olan beşer için mücerret ipliklerle örülü bu yolda sınırsızlık baş göstermektedir. Bu yola baş koyan, bu yolda ilerlemek cehdinde olan Müslüman, bu yolda attığı her adımda, karşılaştığı her ağır perdeyi kaldırışında, aştığı her hudutta ruh tablosuna yeni bir güzelliğin resmini nakşetmekte, teşekkül eden güzellik manzumesine intikal eden ruhlar her güzele bedel hale gelmektedir.

Dünya yaratıldığından beri menfi yahut müspet, nasıl bir ruh zeminine sahip olursa olsun, muhatabında güzelliklerden demetlenmiş buketler görmek isteyen insanoğlu için hiçbir zaman modası geçmeyecek olan insan modeli hiç şüphesiz ki, İslam ahlakına sahip, güzellerin güzelinin ahlakı ile ahlaklanmış olan insandır. O insan ki, kâinat üzerinde hakiki medeniyeti o inşa etmiş, ruhlar ve gönüller onun dilinin petekten damla damla süzülen bal kıvamındaki kelamıyla mesud olmuş, saadete ermiş, huzur şerbetinden içmiş, bahtiyarlığın şahikasına ermiştir. Asıl çağdaş, modern odur ki onu tarif etmek için bu kelimelere de lüzum yoktur. Eskimez, solmaz, paslanmaz, pörsümez, çürümez, kırılmaz, çatlamaz, patlamaz ve ölmez olan ebedi yeninin kaidelerine göre şekillenen Müslüman, ruh zeminine tek tek yerleştirilen bu ebedi yeni tuğlalar ile dünya var olduğundan yok olacağı güne değin en güzel, en zarif, en latif, en beklenen, en özlenen, en sevilen insan modeli olmaya da devam edecektir. Bu güzel öyle bir güzeldir ki, kelama yüklenemiyor, o yüzdendir ki her güzele bedel olan güzel evvela hâldir, tavırdır, davranıştır. Üstadın kelama sığmayan bu hâli iki efsunlu mısraya yükleyerek zihninden geçen fikri ve kalbine dokunan hissi buram buram kesafetlerle bize intikal ettirmesi de bu her güzele bedel olan insanın kıymetini bir daha fehmetmemize vesile oluyor…

www.n-f-k.com